Najveće neto primanje po osnovu radnog odnosa tijekom devet mjeseci ove godine isplaćeno je u Banjaluci, gdje je radnik u djelatnosti izgradnje hidrograđevinskih objekata za samo jedan mjesec zaradio skoro milijun maraka.

Naime, prema podacima Porezne uprave Republike Srpske, najveći iznos osobnog primanja je 983.026 KM, a u taj iznos su, osim plaće, uračunati i regres, topli obrok, prekovremeni rad, bonus, naknade i dodaci na uvjete rada.

Kada se u obzir uzme podatak da je u rujnu prosječna plaća u Srpskoj iznosila 1.277 KM, ovom radniku isplaćeno je takvih 769 plaća.

“Drugo pojedinačno neto primanja po visini po osnovu radnog odnosa u iznosu od 251.769 KM ostvario je radnik u djelatnosti ostalog novčanog poslovanja, odnosno posredovanja”, naveli su u Poreznoj upravi Srpske za “Nezavisne novine”.

Za mjesec dana rada plaću vrijednosti 107.462 KM primio je radnik u djelatnosti trgovine na veliko duhanskim proizvodima čije se sjedište poslodavca nalazi u Istočnoj Ilidži.

Među pet najvećih plaća ove godine našle su se i plaće od 98.078 KM i 96.499 KM isplaćene u Banjaluci u oblasti djelatnosti bolnica, odnosno ostalog novčanog poslovanja – posredovanja.

Predrag Mlinarević, profesor na Ekonomskom fakultetu u Palama, ističe da su navedene plaće najvjerojatnije menadžerske plaće i da nisu reprezentativne.

“Veoma je važno da se tu vidi, od tih viših zarada koje imamo, koji je postotak onih koji te zarade primaju. Zarade na nivou incidenta koje su zanimljive sa stanovišta iznosa zbog toga što “bodu oči” nisu nikada plod ekonomije niti su odraz toga što jedna ekonomija može da ponudi, već su više sporadična pojava iza koje mogu da stoje razne stvari”, rekao je Mlinarević za “Nezavisne novine”.

Mlinarević ističe da je potrebno dovesti investicije koje imaju viši tehnološki nivo, odnosno viši nivo dodate vrijednosti i koje bi tako mogle da isplate veće zarade, a da to ne bude nauštrb profita tih kompanija.

“Mi smo se, nažalost, pretvorili u ekonomiju koja se bavi uvozom i gdje je taj segment najplaćeniji. Drugim riječima, svi oni koji posreduju uvoz određenih vrsta proizvoda na naše tržište ostvaruju tu zaradu bez toga da mi imamo domaću proizvodnu osnovu, gdje bi se iz proizvodnje i u proizvodnji isplaćivale te više zarade”, objašnjava on.

Mlinarević dodaje da su ove zarade zanimljive kao neka vrsta statističkog rariteta.

“Oni koji sudjeluju u raspodjeli kao što su financije posredovanja, a ne u stvaranju dohotka, oni imaju najveće zarade, dok oni koji stvaraju dohodak imaju najmanju zaradu. U takvim okolnostima imamo neku vrstu paradoksa u našoj ekonomiji, ali nije neobjašnjivo”, ističe Mlinarević objašnjavajući da pripadamo ekonomiji zasnovanoj na potrošnji i uvozu, odnosno prisutan je potrošačko-uvozni model rasta koji treba transformirati u proizvođački i izvozno orijentiran model rasta sa djelatnostima koje imaju veći nivo dodate vrijednosti, pišu Nezavisne.

Najveće neto primanje po osnovu radnog odnosa tijekom devet mjeseci ove godine isplaćeno je u Banjaluci, gdje je radnik u djelatnosti izgradnje hidrograđevinskih objekata za samo jedan mjesec zaradio skoro milijun maraka.

Naime, prema podacima Porezne uprave Republike Srpske, najveći iznos osobnog primanja je 983.026 KM, a u taj iznos su, osim plaće, uračunati i regres, topli obrok, prekovremeni rad, bonus, naknade i dodaci na uvjete rada.

Kada se u obzir uzme podatak da je u rujnu prosječna plaća u Srpskoj iznosila 1.277 KM, ovom radniku isplaćeno je takvih 769 plaća.

“Drugo pojedinačno neto primanja po visini po osnovu radnog odnosa u iznosu od 251.769 KM ostvario je radnik u djelatnosti ostalog novčanog poslovanja, odnosno posredovanja”, naveli su u Poreznoj upravi Srpske za “Nezavisne novine”.

Za mjesec dana rada plaću vrijednosti 107.462 KM primio je radnik u djelatnosti trgovine na veliko duhanskim proizvodima čije se sjedište poslodavca nalazi u Istočnoj Ilidži.

Među pet najvećih plaća ove godine našle su se i plaće od 98.078 KM i 96.499 KM isplaćene u Banjaluci u oblasti djelatnosti bolnica, odnosno ostalog novčanog poslovanja – posredovanja.

Predrag Mlinarević, profesor na Ekonomskom fakultetu u Palama, ističe da su navedene plaće najvjerojatnije menadžerske plaće i da nisu reprezentativne.

“Veoma je važno da se tu vidi, od tih viših zarada koje imamo, koji je postotak onih koji te zarade primaju. Zarade na nivou incidenta koje su zanimljive sa stanovišta iznosa zbog toga što “bodu oči” nisu nikada plod ekonomije niti su odraz toga što jedna ekonomija može da ponudi, već su više sporadična pojava iza koje mogu da stoje razne stvari”, rekao je Mlinarević za “Nezavisne novine”.

Mlinarević ističe da je potrebno dovesti investicije koje imaju viši tehnološki nivo, odnosno viši nivo dodate vrijednosti i koje bi tako mogle da isplate veće zarade, a da to ne bude nauštrb profita tih kompanija.

“Mi smo se, nažalost, pretvorili u ekonomiju koja se bavi uvozom i gdje je taj segment najplaćeniji. Drugim riječima, svi oni koji posreduju uvoz određenih vrsta proizvoda na naše tržište ostvaruju tu zaradu bez toga da mi imamo domaću proizvodnu osnovu, gdje bi se iz proizvodnje i u proizvodnji isplaćivale te više zarade”, objašnjava on.

Mlinarević dodaje da su ove zarade zanimljive kao neka vrsta statističkog rariteta.

“Oni koji sudjeluju u raspodjeli kao što su financije posredovanja, a ne u stvaranju dohotka, oni imaju najveće zarade, dok oni koji stvaraju dohodak imaju najmanju zaradu. U takvim okolnostima imamo neku vrstu paradoksa u našoj ekonomiji, ali nije neobjašnjivo”, ističe Mlinarević objašnjavajući da pripadamo ekonomiji zasnovanoj na potrošnji i uvozu, odnosno prisutan je potrošačko-uvozni model rasta koji treba transformirati u proizvođački i izvozno orijentiran model rasta sa djelatnostima koje imaju veći nivo dodate vrijednosti, pišu Nezavisne.